Wie ben ik?
Als kind was ik al gefascineerd door mensen. Waarom reageren twee mensen zo verschillend op dezelfde gebeurtenis? Waarom pleegde mijn buurman zelfmoord terwijl hij al jarenlang in begeleiding was? Als tiener wilde ik dat begrijpen. Ik voelde dat er meer moest zijn dan wat je aan de buitenkant ziet.
Die nieuwsgierigheid bracht me naar de studie psychologie in Leuven. Ik startte mijn loopbaan in Human Resources en HR-consultancy, maar bleef op mijn honger zitten. Tot mijn toenmalige werkgever me vroeg om coaching op de kaart te zetten. Toen viel alles op zijn plaats. Ik ontdekte hoe graag ik mensen één-op-één begeleidde en hoe betekenisvol ik dat werk vond.
In juli 2006 zette ik de stap naar het zelfstandig ondernemerschap. Sindsdien staat één vraag centraal in mijn leven: wat drijft mensen en hoe kunnen ze loskomen uit patronen die hen belemmeren om voluit te leven?
Tijdens die zoektocht werd het Enneagram een belangrijk kompas. Het hielp me om menselijke verschillen en terugkerende gedragspatronen beter te begrijpen, zowel bij anderen als bij mezelf. Jarenlang werkte ik ermee als coach en trainer, ook binnen organisaties zoals Colruyt. IIk schreef er twee boeken over omdat ik voelde dat ik de opgebouwde kennis wilde delen met de wereld. Maar ook het Enneagram kan niet alles verklaren. Achter elk verhaal schuilt een uniek mens die niet volledig in een model past.
Individuele begeleiding loopt als een rode draad door mijn loopbaan sinds 2004. Hoe meer ik leer over mensen, hoe meer ik besef hoe complex we zijn. Net daarom blijf ik me verdiepen, bijleren en nieuwe invalshoeken onderzoeken. Niet omdat ik steeds iets nieuws zoek, maar omdat ik iedere cliënt zo goed mogelijk wil begrijpen.
Vandaag werk ik als psycholoog vanuit een brede blik. Wetenschappelijke inzichten vormen voor mij de basis, maar ik heb ook geleerd dat verandering niet alleen ontstaat door inzicht. Soms is er meer nodig om oude patronen echt los te laten. Daarom maak ik, wanneer dat passend is, ook gebruik van ervaringsgerichte methodieken zoals hypnose. Niet de methode staat centraal, maar de mens die tegenover mij zit.
Wanneer iemand tegenover mij zit, zie ik zelden alleen de klacht waarmee die persoon binnenkomt. Ik zie vooral het lijden dat eronder schuilgaat. Misschien is dat wel wat mij het meest typeert als psycholoog: ik probeer niet alleen te begrijpen wat iemand doet, maar ook waarom dat ooit nodig was, hoe iets ontstaan is vanuit de beste intentie.
De mooiste momenten zijn voor mij niet de grote doorbraken, maar wanneer iemand na een sessie zegt: "Ik begrijp eindelijk waarom ik altijd zo reageer." Of: "Er is iets verschoven. Ik voel me lichter. Ik weet nu hoe mezelf bij te sturen." Dat zijn de momenten waarop ik weet waarom ik ooit voor dit vak heb gekozen.
Misschien is dat uiteindelijk de rode draad doorheen mijn eigen zoektocht: mensen helpen om opnieuw thuis te komen bij zichzelf.
